-Anadolu topraklarında 8 Mart Dünya Kadınlar gününü en çoşkulu kutlamaya layık kadınlar bizim çerkes kadınlarıdır.
-Çünkü bizim yazılı olmıyan ama yaptırım gücü çok fazla bir anayasamız vardır. Bu anayasa ayıp,onur ,saygı ,sevgi empati üzerine inşa edilmiştir.
Adıda Xabze'dir....Xabze de kadın hep önde hep sosyal hayatın içindedir.
İşte birkaç örnekler;
-Çerkes kadını evlense de soyadı değişmez.
-Çerkeslerde protokol sırasında önde amca değil dayı olur.
-Çerkes kadının çocuğu, annesi hangi köydense o köyde yaşıyan herkese dayı der ,köydekiler de ona yeğen diye hitap ederler.
-Çerkes kadını sosyal yaşantıda erkeklerle iç içedir.
-Çerkes kadını dağda ,bayırda,tarlada çok az görünür onun asıl görevi,evi,çocuğu ve ağırlayacağı misafiridir.
-Çerkesler kız çocuklarını özellikle okula yollarlar,eğitimli kişilerdir.
-Çerkeslerde çocuk yaşta evlilik olmadığı gibi bazı toplumlarda sık sık görülen(akraba evliliği,berdel evlilik,beşik kertmesi evlilik,kan bedeli evlilik) gibi evlilikler olmadığı ,komşu kızı ile evliliklerde yoktur.
-Çerkes şarkılarında, kadınları aşağılayıcı şarkılar olmaz.(Komşu kızını zapt eyle yaylalar,yaylalar,emmi oğlu ele benzer,eniştem fışt dedi,baldız baldan tatlıdır vs)
-Çerkeslerde kadına (Köroğlu,kaşık düşmanı,eksik etek)gibi aşağılayıcı sözcükler kullanılmaz,kullanılamaz.
-Çerkeslerde karısını öldüren,karısını bıçaklıyan,karısını döven erkek yoktur.
-Çerkes erkeği karısını tanıtırken, çocuğu yoksa gelininiz,çocuğu varsa yeğeninizin annesi diye takdim eder,
-Bu listeye habzemizden çok şey daha ilave edebiliriz.Özetle Anadolu çoğrafyasında 8 Mart Dünya Kadınlar Gününü en çoşkulu kutlamayı hak eden bizim kadınlar,bizim setaneylerdir.
Kadınlarımıza,Setaney lerimize ne kadar yeni haklar versek de onların bizim üzerimizdeki haklarını ödemeyiz.
-Onlar bizim anadilimizdir,onlar bizim kültürümüzdür,onlar bizim Xabze öğretmenimizdir. Onlar bizim gurur kaynağımızdır. Onlar bizim yaşam pınarımızdır.