Toplum olarak kenetlendiğimiz, yasımızı birlikte tuttuğumuz zamanlar vardır. Şehit haberi, bir eve değil, 81 milyona düşer. Her annenin yüreği sızlar, her baba sessizce başını öne eğer. Böyle zamanlarda gösterilen her hassasiyet, hem millete hem devlete güveni artırır.

Ancak bugünlerde İnegöl kamuoyunun gündeminde olan bir konu var: Belediyenin, 12 şehidimizin verildiği bir haftada festival tertiplemesi.

Hiç kuşkusuz, kültürel etkinlikler, konserler, festivaller toplumun moralini yükseltir, sosyal yaşamı canlandırır. Fakat bunun da bir zamanı, bir zemini vardır. Şehit cenazeleri kalkarken, bayraklar yarıya inerken, gözler yaşlıyken; halaylar çekmek, müzik yayını yapmak, eğlence organize etmek en hafif tabirle vicdanlara dokunur.

Kamu yöneticileri bu gibi dönemlerde toplumsal hassasiyeti öncelemeli, takvimi yeniden gözden geçirmelidir. Festival iptal edilebilir ya da sessiz etkinliklerle anma programlarına dönüştürülebilirdi. Çünkü bu ülkenin gençleri toprağa düşerken, eğlence değil, saygı beklenir.

Bu yazıyı yazarken sadece bir yurttaş olarak değil, aynı zamanda bir vicdan sesi olarak kaleme alıyorum. Festivalin ne zaman yapılacağından çok, ne zaman yapılmaması gerektiğini konuşmamız gereken bir dönemden geçiyoruz.

Şehitlerimize Allah’tan rahmet, milletimize başsağlığı diliyorum.

Ve bir kez daha soruyorum:

12 şehidimiz varken şenlik yapmak gerçekten uygun mu?

–– Metin Karduz